گفت و گو با خدا

گفت و گو با خدا

 

شبی در خواب دیدم مرا می خوانند،راهی شدم

به دربی رسیدم.به آرامی درب خانه کوبیدم.ندا آمد : درون آی،گفتم : به چه روی؟

گفتا : برای آنچه نمی دانی.

هراسان پرسیدم؟ برای چو منی هم زمانی هست؟ پاسخ رسید تا ابدیت.

تردیدی نبود،خانه،خانه خداوندی بود.آری اوست که ابدی و جاوید است.

پرسیدم؟ بار الهی چه عملی از بندگانت بیش از همه تو رابه تعجب وا می دارد؟

پاسخ آمد :

اینکه شما تمام دوران کودکی خود را در آرزوی بزرگ شدن به سر می برید و دوران پس از آن را در حسرت بازگشت به کودکی می گذرانید.

اینکه سلامتی خود را فدای مال اندوزی می کنید و سپس تمام دارایی خود را صرف بازیابی سلامتی می نمایید.

اینکه شما به قدری نگران آینده اید که حال را فراموش می کنید در حالی که نه حال را دارید نه آینده را.

اینکه شما طوری زندگی می کنید که گویی هرگز نخواهید مرد و چنان گورهای شما را گرد و غبار فراموشی در بر می گیرد که گویی هرگز زنده نبوده اید.

سکوت کردم،اندیشیدم درب خانه چنین گشوده شد،چه می طلبیدم؟بلی،آموختن.

پرسیدم : چه بیاموزیم؟

پاسخ آمد :

بیاموزید که مجروح کردن قلب دیگران بیش از دقایقی طول نمیکشد ولی برای التیام بخشیدن آن به سالها وقت نیاز است.

بیاموزید که هرگز نمی توانید کسی را مجبور به دوست داشتن خود بکنید.زیرا عشق و علاقه دیگران نسبت به شما آیینه ای از کردار و اخلاق خود  شماست

بیاموزید که هرگز خود را با دیگران مقایسه نکنید از آنجاییکه هر یک از شما به تنهایی و بر حسب شایستگی های خود مورد قضاوت و داوری ما قرار می گیرید.

بیاموزید که دوستان واقعی شما کسانی هستند که با ضعف ها و نقص های شما آشنایند ولی شما را همان گونه که هستید دوست دارند.

بیاموزید که داشتن چیزهای قیمتی و نفیس به زندگی شما بها نمی دهند بلکه آنچه با ارزش است بودن افراد بیشتر در زندگی شماست.

بیاموزید که دیگران را در برابر خطا و بی مهری که نسبت به شما روا می دارند مورد بخشش خود قرار دهید واین عمل پسندیده را با مهارت بیشتر در خود تقویت نمایید.

بیاموزید که در برابر خطای خود فقط به عف و بخشش دیگران بسنده نکنید آنگاه که مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتید راضی و خوشنود شوید.

بیاموزید که توانگر کسی نیست که بیشتر دارد بلکه آن است که خواسته های کمتر دارد.

ای بنده من :

به خاطر داشته باش که مردم گفته های تو را فراموش می کنند، مردم کردارهای تو را نیز از یاد خواهند برد ولی هرگز احساس تو را نسبت به خویش از خاطر نخواهند برد.

 

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید